Mónica Durán: “Ibilbide artistikoa hasi nahi duten pertsonak babestu behar ditugu”

0
907

Monica Duran arrasatearra eta abeslaria da eta duela urte batzuetatik musika munduarekin uztartzen du bere lana, Kubers taldearekin hain zuzen ere. Elkarrekin “Elektrostatica” izeneko disko berria kaleratu berri dute eta eszenatoki garrantzitsuenetako batzuk zeharkatu dituzte. Orain, ordea, Covid-19aren krisiak gelditzera behartu ditu, eta, berri onen zain dagoen bitartean, berarekin hitz egin dugu proiektu hau eta bertan murgilduta dauden beste batzuk ezagutzeko.

Nola interesatu zinen musikaren munduaz? Zeintzuk izan ziren zure lehen urratsak?

Txikitatik izan dut musika maiteko. Gelan sartzen nintzen, garai hartako diskorik gustukoenak jartzen nituen (Laura Pausini ez zen inoiz falta), eta horrela pasatzen nituen arratsaldeak, trapu guztiei abesten, harik eta anaia nagusia etorri eta aski zela esaten zidan arte. Baina gastatzen nuen errepertorioa ikusita, orain ulertu egiten dut eta ez diot errua botatzen.

Geroago, institutuan nengoela, gogoan dut lagun bat etxera etorri zela bere gitarra akustikoarekin eta abesti batzuk abestu zituela, eta une horretan pentsatu nuen “nik hori egin nahi dut”. Urte hartan gurasoek gitarra akustiko bat oparitu zidaten nire urtebetetzeagatik, eta oraindik ez naiz berataz urrundu.

Unibertsitatean nengoela, 2008an, iragarki bat jarri nuen Interneten, Gasteizen musikariak ezagutzeko, hobbya partekatu ahal izateko eta Kuberseko nire kideak ezagutzeko zorte handia izan nuen. Lagun handiak dira, eta nire bizitza musikaz harago partekatzen dut beraiekin. Eta hemen jarraitzen dugu, ia hamabi urte geroago.


Zer kontatu dezakezu Kubersen disko berriari buruz? Pozik zaudete emaitzarekin?

Egia esan, oso pozik gaude azken disko honekin, eta uste dugu asko ordezkatzen gaituela. Jagoba Ormaetxearen (TAOM) esku jarri ginen ekoizpenerako, beste batzuetan bezala, eta asmatu egin genuen, bilatzen genuen soinua ezin hobeto ulertu baitzuen. Pertsonalki gertatzen zait, EP bat ateratzen dugun guztietan, honek argia ikusten duenean, pentsatzen ari naizela zer jo zezakeen hobeto edo zer elementu falta zitezkeen; izan ere, zure denbora guztia ezin eskaintzeak, lanak, ordutegiak eta abar bateragarri egin behar izateak, prozesu guztia zailago bihurtzen du. Baina bai, “Elektrostatica” oso pozik utzi gaitu, bai lortu den soinu kalitateagatik, bai abestien estiloagatik.

Covid-19aren osasun-krisiak kultura-mugimenduaren zati handi bat geldiarazi du. Nola planteatu dituzue datozen hilabeteetako lanak?

Guretzat, musikari eta artista gehienentzat bezala, ezbehar handia izan da. Udako denboraldia zoritxarrez bertan behera utzi behar izan dugu. Kontzertuz beteta zetorren. Lasai hartzen saiatzen gara, eta egiten ari garena da denbora aprobetxatu gauza berriak konposatuz, ideia zaharrak hautseztatuz, bakoitzak bere etxetik lan egin dezakeelako abantailarekin. Ia ezinezkoa da kontzertuak epe laburrera edo ertainera planifikatzea.

Zuen azken bideoklipak jarraitzaileen kolaborazioak izan ditu etxetik. Jendeak erantzun al du? Pozik zaudete?

Azken asteotan etxetik grabatutako bideoen arrakasta ikusita, zer egin genezakeen pentsatu genuen. Hasiera batean, gure abestietako baten bertsio akustikoa grabatzea pentsatu genuen, etxetik, baina, azkenean, uste izan genuen zer hobeto animoa emateko eta laguntzen gaituzten pertsona horiei eskerrak emateko, protagonismoa beraiei ematea baino. Erantzuna ezin hobea izan zen, eta zoragarria da irribarre horiek guztiak ikustea. Zalantzarik gabe, oparia guretzat izan zen azkenean.

Kuberseko bokalista izateaz gain, beste proiektu batzuekin animatzen ere ikusi zaitugu. Zer esango diguzu honi buruz?

Bai! Orain dela urte batzuk, Gasteizko “Joyful Gospel Choir” abesbatzarekin bat egin nuen bakarlari gisa. Abesbatza Estibaliz Urquizak zuzentzen zuen, eta 50 kide baino gehiago saiatu ginen gospela Euskadiko eta Estatuko txoko guztietara hurbiltzen. Erosotasun gunetik atera eta gospel, soul eta abarren erregistroak arakatu nahi nituen, eta egia esan, ezingo nintzateke erosoago egon. Horrelako abesbatzetan arnasten den energia oso berezia da, egunen batean zuzenean bizitzea gomendatzen dizuet.


Zer gai gustatzen zaizue zuen letretan lantzea? Nori gomendatuko zenioke zuen musika?

Letren konposizioa oso prozesu pertsonala da, eta besteek honetan karta zuria ematen didate. Ezinezkoa da maitasunaz eta desmaitasunaz ez hitz egitea, baina urteak pasa ahala beste gauza batzuez hitz egiten saiatzen naiz, nire inguruan ikusten dudanaz, iraganeko oroitzapenez, eta zentzu horretan “elektrostatiko” asko ordezkatzen gaitu.


Zer gustatuko litzaizuke gehitzea?

Bada, bizi ditugun garaiak kontuan hartuta, azpimarratu nahi nuke kulturak gure bizitzan duen garrantzia, dela musika, dela beste edozein arte modu, kulturak mugiarazten eta hobetzen gaitu. Horregatik, kultura kontsumitzera animatu nahi ditut guztiak, baina eskala guztietan, ez bakarrik ekoiztetxe handien eskalan, hurbil dituzten artistak babesten baitituzte, hazi nahi eta behar dutenak, eta orain inoiz baino gehiago, behar gaituzte.

ERANTZUN BAT UTZI

Zure iruzkina utzi, mesedez!
Sartu zure izena hemen